Badając skamieniałości, naukowcy wykazali, ze cała powierzchnia naszej planety podlega nieustającym przemianom. Dzieje się tak, ponieważ skorupa ziemska i sztywniejsza, zewnętrzna część płaszcza podzielone są na fragmenty zwane płytami litosfery. Płyty poruszają się pod działaniem prądów w głębszym, półpłynnym płaszczu. Ruch ten nie odbywa się gładko. Na ogół nierówne krawędzie płyt pozostają zaklinowane. Jednak narastające napięcia sprawiają, ze skały ustępują pod ciśnieniem i płyta gwałtownie się posuwa, wywołując trzęsienie ziemi. Skorupa ziemska jest bardzo cienka. Okrywa ona płaszcz grubości prawie 2900 kilometrów. Jądro ziemi o średnicy ponad 5700 kilometrów, zbudowane jest głównie z żelaza. Płyty nie są połączone "bez śladu". Są trzy główne typy szwów. Wzdłuż ryftów, na przykład w grzbietach sródoceanicznych, płyty się rozchodzą. Szczelinę wypełnia magma wznosząca się z głębi płaszcza oraz dobudowuje nową skorupę. Wzdłuż rowów oceanicznych jedna płyta zapada się pod drugą. Krawędź pogrążającej się płyty topi się w magmę w tak zwanej strefie subdukcji. Trzeci typ kontaktu płyt to uskok przesuwaczy, taki jak uskok na zachodzie stanów zjednoczonych. Jest to długie pęknięcie skorupy ziemskiej, wzdłuż którego dwie płyty przesuwają się względem siebie.